Queen Elizabeth National Park

Queen Elizabeth National Park

Vier dagen lang mogen wij van onze Mihingo rots af. Dit keer gaat onze vakantie naar Queen Elizabeth National Park. Na een uur rijden van de lodge naar de uitgang van het park en de hoofdweg kunnen wij eindelijk onze auto op het asfalt uittesten en maken wij voor het eerst kennis met het lokale verkeer… links rijden, brommers die van alle kanten komen, gaten in de weg en bussen en vrachtwagens waarvoor je sowieso beter direct de berm in kan kruipen. De eerste grotere stad die wij passeren is Mbarara. Deze middel grote Afrikaanse stad is een gezellige chaos en daarom een hele kunst om de auto zonder krassen door de smalle straatjes met al het verkeer heen te manoeuvreren. In deze stad regelen wij onze autoverzekering, gooien onze tank vol en doen wij inkopen bij de Nakomat (een soort supermarkt en warenhuis in een). We doen een rondje door de schappen om te kijken wat hier te verkrijgen is en komen zo verschillende bijzondere Oegandese producten tegen. Het hoogtepunt vinden wij tussen alle haarproducten (hét geheim van glanzende zwarte kroesharen) een potje haarmayonaise! Wij besluiten het toch maar bij een paar flessen wijn, een potje ‘gewone’ gel en een tube tandpasta te houden en onze roadtrip kan beginnen. Het regenseizoen staat voor de deur en dat merken wij, de hele dag regent het bijna non-stop. Daardoor lijkt er geen einde aan de weg naar Queen Elizabeth te komen en laat de vakantiestemming even op zich wachten. Maar dan zien we het park liggen. Als je over Mbarara-road aan komt rijden heb je een prachtig uitzicht over de riftvalley waar het park in ligt. Inmiddels denken wij dat we er bijna zijn met zo’n prachtig uitzicht over het park, maar niets is minder waar. Eerst nog even een prachtig stukje asfalt over, dwars door het park richting hoofdkantoor van de UWA (Uganda Wildlife Authority) om de parkfee te betalen. Echter, dit prachtige asfalt zit vol met gaten, maar dan bedoelen wij ook echt als een gatenkaas. Wij, en onze mede weggebruikers – van fietser tot matatu tot vrachtwagen – slingeren, al gaten ontwijkend, van links naar rechts over de weg. Na ‘slechts’ 30 minuten verruilen we deze weg voor het laatste stukje zandweg, dwars door het park. Het is gestopt met regenen en Anna hangt met de camera in de aanslag uit het dakraam van de auto. Na een paar kilometer worden we al getrakteerd op een enorme olifant in de berm van de weg. Het is een mannetje die trots voor onze camera poseert.

IMG_7248 (800x533)

Na 2 uur rijden en een afstand afgelegd te hebben van slechts 70 km vragen wij ons af waar we in hemelsnaam naar toe rijden. Maar dan komen we met onze auto van top tot teen onder de bagger aan op onze bestemming, Ishasha Wilderness Camp.

IMG_2366 (800x600)

Deze lodge staat totaal in de middle of nowhere en grenst aan een riviertje waar vaak olifanten en nijlpaarden te zien zijn. Na deze lange vermoeiende reis en een late lunch crashen we neer voor een middagdutje. De tent is enorm en biedt (door het muggengaas heen) aan alle kanten uitzicht, de wind blaast er dwars doorheen, het riviertje kabbelt er langs en in de verte horen we een paar olifanten. Op aanvraag wordt een bucket shower gebracht, zodat we warm kunnen douchen en die avond staat er onder andere chateaubriand op het 4-gangenmenu. Het ultieme bushgevoel in een luxe lodge. Als wij die avond aan tafel gaan merken wij onze buren op: Herr und fraulein wolff! Deze 77 jarige vakantiegangers hebben wij een paar dagen eerder mogen verwelkomen als gasten van Mihingo. Nu wil het zo zijn dat Herr wolff bij zijn vertrek van Mihingo nogal te spreken was over onze badkamers, want vertelde hij trots, hij had eindelijk zijn vrouw, naakt onder de douche, mogen fotograferen! De vrouw wist niet waar ze het zoeken moest en ik stond uiteraard met mijn mond vol tanden. Gasten vertellen je soms van die aparte dingen…. Dus je kan begrijpen dat het wederzien van onze Duitse vrienden daardoor best grappig is en wij vinden het dan ook wel lollig om hen aan te moedigen om ook een foto te nemen terwijl een van hen op de onwijs gave bushtoilet zit! Zij vinden dat inderdaad een grappig idee en wij kunnen onze lol niet op, maar maken natuurlijk zelf ook een kiekje. Om het bushgevoel nog intenser te maken mogen wij na het diner niet zonder begeleiding naar onze tent lopen en als we eenmaal in de tent zijn deze ook niet meer verlaten. Voor de wilde beesten ligt er een toeter klaar om de bewaking te waarschuwen. Dat klinkt natuurlijk super spannend, maar het wordt een rustige nacht. Na fantastisch goed geslapen te hebben in het enorme bed starten wij de volgende dag met het strekken van de benen door het doen van een ochtendwandeling. IMG_2367 (800x600)

Om zeven uur staan we klaar om leeuwen en olifanten te lijf te gaan met verrekijker en camera, maar aangezien wij niet erg veel geluk hebben laten zij zich niet zien. We moeten het doen met een paar suffe vogeltjes wat helaas niet helemaal aan onze verwachting van een bushwalk voldoet. Na het ontbijt besluiten we ons geluk dus nogmaals te beproeven met de auto. We gaan op zoek naar de beroemde treeclimbing lions, maar ook nu is het lot ons op een of andere manier niet gezind en genieten wij maar van de tientallen Topi’s, Kobs, Waterbokken en honderden Buffels.

IMG_2378 (800x600) IMG_2376 (800x600) IMG_2365 (800x600)

Onze Gamedrive eindigt bij het Kazinga kanaal om het natuurschoon vanaf het water te bewonderen. Als een stel studenten komen wij daar veel te laat aan, waardoor de chique lunch bij het restaurant aan het water moet worden ingepakt in een Mc Donalds-achtige papieren zak. De hele boot geurt vervolgens naar onze patat met hamburger en even wanen wij ons een forens in de trein tussen Utrecht-Amsterdam. Ons uitzicht is echter iets anders…we zien nijlpaarden, krokodillen en andere prachtig mooie wilde dieren.

IMG_7280 (800x533) IMG_2406 (800x600) IMG_2479 (800x600) IMG_2505 (800x600)

De boottocht duurt ongeveer 2 uur en laat Oeganda op z’n mooist zien.

IMG_7360 (800x533)IMG_7308 (800x533)IMG_2435 (800x600)IMG_2425 (800x600)

De volgende twee nachten brengen wij wederom door in een prachtige lodge, Katara Lodge. Om de lodge te bereiken rijden we dwars door een klein dorpje met vrolijk zwaaiende kinderen langs de kant van de weg. Het uitzicht vanaf de lodge over de riftvalley is adembenemend. Wat deze lodge verder bijzonder maakt is de mogelijkheid om je bed naar buiten te rijden en de nacht door te brengen op je balkon onder de blote sterrenhemel.

IMG_2516 (800x600)

De lucht is deze avond nogal dreigend en wij besluiten droog in de kamer te slapen. Het plan is om hier te chillaxen, cocktails te drinken en bij het zwembad te hangen, maar aangezien wij niet stil kunnen zitten en dit land zoveel te bieden heeft, gaan we er de volgende ochtend vroeg op uit om achter de chimpansees aan te gaan. De gids lijkt wel een beetje op een chimpansee maar slaagt er helaas niet in om deze nauwe verwanten van de mens op te speuren. Het lijkt erop dat de wilde dieren zich voor ons verbergen…..en zo zie je maar weer dat David Attenborough wel heel veel geduld gehad moet hebben met al zijn natuurdocumentaires. Wij vinden het welletjes en slijten de rest van onze vakantie naast het zwembad met een cocktail. De vakantie zit er weer op en wij vertrekken in een schoon gewassen auto (service van de lodge) weer naar Lake Mburo National Park.

 

About Sverre Beugelink

3 comments

  1. Adrienne Blankhart

    wat een leven, geweldig

  2. Alweer zo’n mooi verhaal! Geweldig! Wat zien jullie toch veel van dit prachtige land, leuk dat jullie nieuwsgierig blijven naar alle dingen die jullie meemaken. Het siert jullie, een prachtstel. X

  3. Klinkt allemaal super gaaf ! heel veel plezier nog! en als de verhalen zo blijven wordt het misschien wel tijd voor een vakantie daar!!!
    maar eerst de Filipijnen!

Scroll To Top